Category Archives: អ្នកផ្ទុកមេរោគអេដស៍
នារីព្រហ្មចារីអាយុ ១៩ឆ្នាំ ដែលផ្ទុកមេរោគអេដស៍នៅស្រុកខ្មែរមានច្រើន
ហេតុអ្វីក៏នារីព្រហ្មចារីមានផ្ទុកមេរោគអេដស៍ ពិតមែនហើយ ដំបូងខ្ញុំរំឭកឡើងវិញអំពីមេរោគអេដស៍ជាមុនសិនថា ការចម្លងមានតែ ៣ករណីតែប៉ុណ្ណោះ។
បងស្រីម្នាក់ផ្ទុកមេរោគអេដស៍ដែលរស់នៅក្នុងគុកទាំងលំបាក
គាត់បានផ្ទុកមេរោគអេដស៍ច្រើនឆ្នាំ ហើយបានទិញឱសថប្រឆាំងមេរោគអេដស៍ជាលក្ខណៈសេវាឯកជន ប៉ុន្តែដោយសារតែតម្លៃថ្លៃពេក ពុំមានលទ្ធភាពបន្តបាន ក៏ប្ដូរមកព្យាបាលតាមសេវាថ្នាក់ជាតិវិញម្ដង (សេវាឥតគិតថ្លៃ) ។ ថ្ងៃទី ១០-០៦-២០១០ គាត់បានចូលមកព្យាបាលនៅសេវាផ្ដល់ឱសថថ្នាំពន្យារជីវិត។
បើអ្នកផ្ទុកមេរោគអេដស៍! គេនឹងរងគ្រោះដោយសារអ្នក!
ករណីសិក្សារលើអ្នកផ្ទុកមេរោគអេដស៍ រៀបចំដោយ៖ កែវ សាម៉ាឌី ———————————— អតិថិជនជាស្ដ្រីម្នាក់មានអាយុ ៤១ ឆ្នាំមានទីលំនៅរស់នៅជាមួយបង ស្រី ក្នុងសង្កាត់ទឹកថ្លា ខ័ណ្ឌឬស្សីកែវ ក្រុងភ្នំពេញ។ កាលពីមុនគាត់បានប្រកបមុខរបរលក់បាយនៅជិតវត្ដភ្នំ ប៉ុន្ដែដោយចំកន្លែងនោះត្រូវគេ អភិវឌ្ឍន៏ជារម្យណីយដ្ឋាន គាត់ក៏មករស់ នៅជា មួយបងស្រីបណ្ដោះអាសន្នសិន។ គាត់មានកូន ៥ នាក់នៅក្នុងបន្ទុកហើយប្ដីរបស់គាត់ជា បុគ្គលិកនៅក្នុងក្រុមហ៊ុនមួយនា ទីក្រុងភ្នំពេញដែរ ហើយគាត់គ្មានម្ដាយឪពុក ទេ។ ដោយសារតែកន្លងមកប្ដីរបស់គាត់ធ្លាប់មានទំនាក់ទំនងជាមួយស្រីមេម៉ាយ ម្នាក់កូន ១ ហើយមានផ្ទុកមេរោគអេដស៍នោះ។ គាត់បានជួបអ្នកផ្ដល់ប្រឹក្សាមុនធ្វើតេស្ដឈាម នៅសេវា VCCT ពេលនោះគាត់ បាន រៀបរាប់ពីប្រវត្ដិខ្លះៗរបស់គាត់និងប្ដីថា តាំងពីគាត់រៀបការមកតែងតែជួបនូវភាពរកាំ រកូសពុំសូវមានថ្ងៃណាខានទេ ហើយដោយ បានដឹងថាប្ដី របស់គាត់ទៅស្រលាញ់
ផ្ទុកមេរោគអេដស៍ ហើយជំពាក់បំណុល និងធ្លាក់ខ្លួនឈឺ
ជាញឹកញាប់ខ្ញុំតែងតែសរសេរអត្ថបទ ករណីសិក្សា អំពីបញ្ហារបស់មនុស្សដែលផ្ទុក មេរោគអេដស៍ ហើយលើនេះ ខ្ញុំក៏សូមលើកយកករណីសិក្សាមួយទៀតដែលនិយាយអំពី ស្ត្រីម្នាក់ (សុំលាក់ឈ្មោះ) មានអាយុ ៥០ ឆ្នាំ អាសយដ្ឋាននៅភូមិ ពាម សង្កាត់ព្រៃ សរ ខណ្ឌដង្កោ រាជធានី ភ្នំពេញ ។ ហើយគាត់ធ្លាប់មានប្ដី ២ដងមកហើយ។ -ប្ដី ទី១ បានរៀបការនៅឆ្នាំ ១៩៧៩ (សម័យនោះមិនមានធ្វើតេស្តឈាមរកមេរោគអេដស៍ ទេ) ។ មានកូន ៥នាក់ ប្រុស១ ស្រី៤ ។ កូនគាត់ទាំង៥នាក់ មិនបានធ្វើតេស្តឈាមរកមេរោគអេដស៍ទេ ពួកគេធំៗ មានប្ដី មានប្រពន្ធអស់ហើយ សល់តែ កូនស្រីទី៥
កុមារកំព្រាហើយផ្ទុកមេរោគអេដស៍
សូមលោកអ្នកគិតពិចារណាទៅលើករណីសិក្សាដែលរាប់អំពីបញ្ហា និងផលវិបាករបស់អ្នកផ្ទុកមេរោគអេដស៍ ដើម្បីយកមកធ្វើជាគំរូដើម្បីជៀសវាងខ្លួនអ្នកកុំឲ្យឆ្លងមេរោគអេដស៍ចូលក្នុងសង្គមរស់នៅរបស់លោកអ្នក។ អត្ថបទខាងក្រោមគឺករណីសិក្សាដែលជាជីវិតពិតរបស់អ្នកដែលកំពុងតែរស់នៅជាមួយមេរោគអេដស៍ ហើយបានជួបប្រទះនូវបញ្ហាផ្សេងៗជាច្រើន។ កុមារា ម្នាក់ មាន អាយុ ១០ ឆ្នាំ មាន ស្រុក កំណើត ខេត្ត កណ្តាល កំព្រា ឪពុក ហើយ មាន បងប្អូន ចំនួន២នាក់ សុទ្ធតែប្រុស។ បងទី១អាយុ ១១ឆ្នាំពុំមានផ្ទុកមេរោគអេដស៍ទេ ហើយ ទី២គឺកុមារនេះផ្ទាល់តែម្ដង។ ឪពុកកុមារបានស្លាប់តាំងពីឆ្នាំ២០០១ដោយមេរោគអេដស៍ហើយលក់ដីធ្លីមើលជម្ងឺអស់រួចសម្រេចចិត្តជួលផ្ទះនៅភ្នំពេញ ក្នុងតម្លៃ ២៩ដុល្លារដើម្បីរកស៊ីលក់ដូរបន្តិចបន្តួច តែលក់ពុំសូវដាច់ក៏ត្រឡប់ទៅស្នាក់នៅជាមួយប្អូនប្រុសឯខេត្តកណ្តាលវិញ។ នៅថ្ងៃទី១០/០៩/០៧ ម្តាយនិងកូនបានទៅធ្វើតេស្តឈាមដោយកូនចេះតែមានអាការៈក្តៅខ្លួន រាគនិងអំបៅអំបែកពុំបាត់។ នៅសេវាធ្វើតេស្តឈាមទួលគោកហើយលទ្ធផលបញ្ជាក់ថាមានផ្ទុកមេរោគអេដស៍ ម្តាយនិងកូនក៏បានចូលព្យាបាលនៅសេវាបើកថ្នាំពន្យារជីវិត នៅថ្ងៃទី ១២/០៩/០៧ ពេលនោះកុមារមាន CD=៦%
